Breathe in, Breathe out: “Moed is niet altijd doorgaan”

Aan het begin van de vakantie, deel ik graag een gedicht van de Koreaanse dichter Lee Kyu-gyeong. Hij beschrijft hierin hoe hij moed verzamelt. Toen ik de eerste regels las, verwachtte ik een opsomming van wat we vandaag vaak als moed beschouwen: hard werken, doorgaan, volharden en scoren.

Maar het gedicht neemt een verrassende wending…

MOED

Je kunt het echt wel.

Dat is wat ze zeiden.

Je moet gewoon moed verzamelen.

Dat is wat ze zeiden.

Dat deed ik dus ook.

Ik verzamelde de moed.

Ik verzamelde de moed

En zei: “Ik kan het niet”.

Lee Kyu-gyeong maakt duidelijk dat bloed, zweet en tranen niet de enige manier zijn om moedig te zijn. Integendeel. Erkennen dat een bepaalde weg niet de jouwe is, eerlijk zijn over wat je wel en niet (meer) kan en je eigen grenzen respecteren, vraagt vaak meer moed dan koppig blijven doorgaan.

In een maatschappij die vooral doorzetten beloont, vergeten we soms dat een mooi aanbod afwijzen of vriendelijk neen zeggen ook een moedige daad is.

Er bestaat namelijk moed om door te gaan maar er bestaat ook moed om eerlijk te zijn. Die tweede vorm krijgt veel minder applaus, terwijl ze vaak gezonder is voor onszelf.

Met de zomer in aantocht, nodig ik je daarom uit om even stil te staan bij de volgende vraag:

“Waar probeer ik al te lang moedig vol te houden terwijl echt durven misschien betekent dat ik mag toegeven dat ik het anders wil?”

Waarschijnlijk maak je dan ruimte voor iets nieuws. Zo voelt veranderen niet als een teken van zwakte maar als een verademing. Het moment waarop je jezelf eindelijk toestemming geeft om los te laten wat je niet langer dient.

Harte groet,
- Karine