Breathe in, Breathe out: “Puppytraining”

Ooit al eens een jonge hond bezig gezien? Telkens wanneer iets zijn aandacht trekt, gaat hij daar vrolijk mee aan de slag. Hij snuffelt onophoudelijk, is overenthousiast en kan moeilijk stil blijven.

Als baasje roep je hem liefdevol, maar beslist terug. Keer op keer, telkens hij weer met volle goesting op onderzoek gaat.
Zo leert hij stap voor stap om minder reactief te worden en terug te keren naar rust.

Ook onze geest gedraagt zich vaak als zo’n jong dier. Hij is nieuwsgierig, snel afgeleid, enthousiast en voortdurend op zoek naar prikkels.

Voor je het weet, zit je:
• in een gedachte over morgen
• in een gesprek van gisteren
• of in een scenario dat nog niet eens gebeurd is

En dat allemaal zonder dat je het doorhebt. Ook wij denderen voort, op automatische piloot.

Maar wat als wij in ons hoofd ook een vorm van puppytraining zouden doen? Wat zou er gebeuren als we leren om ruimte te maken, en gewoon waar te nemen wat er in ons leeft?

Met een zachte, nieuwsgierige aandacht kijken naar wat zich aandient. Zonder het meteen te willen veranderen. Zonder oordeel. Gewoon… opmerken.

Dan ontstaat er langzaam een veranderingsproces. Je aandachtsspier wordt sterker en je krijgt de mogelijkheid om vanop een kleine afstand te kijken naar wat er gebeurt, zowel in jezelf als rondom je.

Alles begint met de bereidheid om je open te stellen voor deze nieuwe ervaring.

Want mindfulness is in essentie eenvoudig, namelijk: Weten wat je ervaart, terwijl je het ervaart.

Mindfulness beoefenen is niet je gedachten stoppen. Het is ook niet: altijd rustig of zen zijn.

Het is wel:

• opmerken dat je aandacht weg is
• en ze vriendelijk terugbrengen
• keer op keer op keer

Net zoals bij dat jonge dier: niet streng, niet gefrustreerd, maar duidelijk én mild tegelijk.

Daar begint verandering. Niet groots. Wel consequent.

En daarom nodig ik je nu uit om even te vertragen. Niet omdat het moet, maar omdat er misschien net wat meer ruimte is.

De pauzeknop-oefening

  1. Sta even stil — letterlijk of figuurlijk

  2. Breng je aandacht naar je ademhaling

  3. Stel jezelf zachtjes drie vragen:
    • Wat voel ik in mijn lichaam?
    • Wat gaat er door mijn hoofd?
    • Wat heb ik nu nodig?

  4. Adem drie keer rustig in en uit

  5. Ga daarna pas verder met wat je aan het doen was

Door af en toe deze korte momenten in je dagelijks leven in te bouwen, train je je aandacht. Dan ontstaat er ruimte tussen prikkel en reactie, en krijg je opnieuw een keuze. En net daar zit je vrijheid. Niet in controle, maar in bewust aanwezig zijn bij wat er is. Alleen al opmerken is vaak voldoende.

Dit soort kleine momenten van bewustwording vormen vaak de eerste stap in het verminderen van je stress. Misschien is dat wel jouw puppytraining: telkens opnieuw vriendelijk terugkeren.

Harte groet,
- Karine

Volgende
Volgende

Breathe in, Breathe out: “Burn-out: geen trend maar een signaal”